میلیون نفر می‌توانند مستبد باشند

مهرنوش موسوی

من اصلا و ابدا دیگر در ایران زیر بار هیچ نوع  آلترناتیو، افق، فیگور و شخصیت مردانه ای نمیروم. خودتان را بکشید. نیم میلیون ادم بیاورید در خیابانها عربده بکشند فایده ندارد. شخصن دنبال هیچ گونه آلترناتیویی که ثابت نکرده باشد که کرامت زن، حقوق زن را در بالای پلتفرم خودش نوشته نمیروم. مگر معیار از ما نمیخواهید؟ اولین معیار شخص خود من این است. چک کنید ببینید آلترناتیو‌ طرف چقدر به حقوق زن التزام دارد. وقتی طرف تمام هنرش این هست که عضو مذکر یک خانواده ای است که قدرت سیاسی در آن از پدر به پسر هست، یعنی که کنسل است. پدر بزرگش با تعدد زوجات زندگی کرده، دختر خودش را از منظر افکار عمومی پنهان کرده،تمام زورش را زده که پسردار بشود تا تاج را منتقل کند. تازه وقتی که از بخت بدش دوقلو از اب در آمدند، پسر را تاجگذاری کرده دختر را آدم به حساب نیاورده است. پدر کینگ رضا پهلوی سالیان سال برای خودش در روز تولدش چراغانی میکرد. یک مملکتی را در آن روز تعطیل میکردند بدون اینکه کوچکترین نامی از خواهرش بیاورد که همان روز و همان ساعت و همان دقیقه بدنیا امده است. از نظر ما فعالین حقوق زن این آلترناتیو کنسل است. حالا شما کل امت شاه الهی را پشت سر خودت بسیج کن. فایده ندارد. چون کانسپت طرف مردسالارانه است.
این اصلن اتفاقی نیست که جنبشی هم که حول این آدم شکل گرفته جنبشی به غایت ضد زن است. وقتی ترانه علیدوستی در صفحه بی بی سی باعث شد در فاصله کوتاهی دهها میلیون نفر به حرفهایش گوش کنند، پیروان رضا پهلوی شروع کردند به فمینیسم و حقوق زن فحش بدهند. دهها ویدئو در این مدت نگاه کردم که پیروان بیسواد و خنگش ادعا کردند که انقلاب زن زندگی آزادی انقلاب چپولها بود. چرا؟ چونکه از زن و از ازادی حرف میزد!
اتفاقی نیست که خمینی هم از همان روزهای اول جنبش درست کرد که به زور حجاب سر ما کنند؟ سال ۵۹ در چهار راه ولی عصر علیه جمهوری اسلامی اعلامیه پخش میکردم، از پشت سرم موتور سوارها امدند، موهایم را توی دستشان گرفتند روی زمین کشیدند، پیراهن تنم پاره شد. مردم ریختند از من حمایت کردند. مرا از دست حزب الهی ها فراری دادند. بردند خوابگاه دانشجویان دختر در حوالی میرداماد. جنبش الان سلطنت طلب مرا یاد اعمال جنبش اسلامی می اندازد. اسکرین شاتی را که برایتان منتشر کردم که به من خشونت کلام اعمال میکنند و فحش میدهند فقط یک خشونت علی العموم نیست. یک خشونت ویژه به زن است. به من که سن مادرش را دارم میگوید جنده که زیر خواب اخوند و  افراد این حکومتی! شما دقت کنید. در این فحش، من که زن هستم مورد اهانتم. در این تصویر بیمارگونه ای که سلطنت طلب دارد من مورد اهانتم نه حتی آخوند این تصویر. اخوند اصلن مورد اهانت نیست. در تصویر علی کریمی هم مادر فعالین سیاسی، مادر حامد اسماعیلیون، مادر مسیح علینژاد، مادر نرگس محمدی، مادر مهرانگیز کار و مابقی قابل تعدی و تجاوز است نه حتی پدران ما! چرا؟ چون زن هستند. چون در خاور میانه راه عبور هر نوع استبداد سیاسی زدن زنهای آن جامعه است. برای همین هر افق سیاسی میخواهد استبداد بیاورد به مردسالاری اتکا میکند. وقتی زن آن جامعه را زد، شما مطمئن باشید قلم‌روزنامه نگار را خواهد شکست. مطمئن باشید در اتحادیه و سندیکای کارگری را خواهد بست. مطمئن باشید رفاه را بالا خواهد کشید. فساد جزو لایتجزای اعمال قدرت خواهد بود. آزادی بیان به بیضه چپشان است.
نه آقا ایران به یک افق آزادیخواهانه زنانه احتیاج دارد. گیم چنج اجتماعی و سیاسی. بس است دیگر اعمال مردسالاری! بس است دیگر جنبش هایی که به اعتبار زدن زن خودشان را به قدرت میرسانند. شماها همه چیزتان مردانه و مردسالارانه است. شاهتان مرد است. از پدر به پسر! پرچمتان عکس شیر دارد. همان که میگفتید پسرا شیرند عین شمشیرند. دخترا موشند عین خرگوشند. این اسلوگن پرچم شماست  که شمشیر هم دستش داده اید که مثل حضرت علی گردن مردم را بزند. شمشیر و علی در تاریخ ایران علامت دیکتاتوری است. لمپنیسم هم انتگره این استبداد ضد زن است. برای همین از اسم و شعار زن، زندگی، آزادی وحشت دارید. پاکش کردید.
ما در ایران نه رهبر مادام العمری میخواهیم نه کینگ و شومبول طلای پادشاهی! دولتی انتخابی از کابینه ای سکولار که غالبشان از زنان مهم و لیدرهای جنبش های اجتماعی اند. ایران را اگر حکومتی بچرخاند که حداقل و دست کم پنجاه درصد از سیاستمدارانش زن باشند مدرنیته در آن تضمین شده است. صلح در آن تضمین شده است. قلدر بازی و غیرت بازی و لات بازی در آن کنسل شده است. آخوند و شاه عناصر مفتخور و مردسالار جامعه ایرانند. ما یک حکومت غیر مردسالار و زنانه و آزاد و سکولار لازم داریم.  زنان ایران چهل و هفت سال است به قدمت اولین تظاهرات علیه حجاب با این حکومت میجنگند. از هما دارابی تا مهسا امینی، از سپیده قلیان تا ترانه علیدوستی و هزاران هزار زن فعال سیاسی همه محصول این جدال هستند. وقتی رضا پهلوی، پسر مامان، داشت در جزایر هاوایی با پول های دزدیده شده از خزانه مملکت حال میکرد، زنان این مملکت با خمینی در همان سال پنجاه و هفت میجنگیدند. هر چقدر استبداد در ایران مردانه است، جنگ مردانه است.صلح و آزادی زنانه است. خدا مرد است. دین اسلام مردانه است. بیخدایی و سکولاریسم زنانه است. به قول نزار قبانی تمدن  هم زنانه است