تجاوز به مفاهیم: آلبرتاییها جدایی‌خواه اما کوردها تجزیه‌طلب؟

تجاوز به مفاهیم: جداخواهان آلبرتا و تجزیه‌طلبان کوردستان، یک مفهوم، اما دو برداشت سیاسی

د. پژواک کوکبیان

استفاده از واژه تجزیه‌طلبی، جنایت در کلام و تجاوز به مفاهیم می‌باشد.

در رسانه‌های فارسی و ایرانی هيچگاه جدایی‌خواهان استان‌های کبک و آلبرتای کانادا یا کاتالان اسپانیا، تجزیه‌طلب خوانده نمی‌شوند؟  ولی کوردها سرزمین خود را بخواهند، تجزیه‌طلب خوانده می‌شوند، چرا ؟
استفاده از اصطلاح تجزیه‌طلبی در رسانه معتبری چون بی بی سی ملتزم به قانون، پیگرد دارد و می‌تواندجرم باشد زیراکه اگر مردمی تصمیم گرفته‌اندحق خود را به اجرا بگذارند،  و لذا آنچه که ساکنان و مالکان سرزمینی درخواست می‌کنند یک مفهوم حقوقی و درخواست قانونی است و رسانه نمی‌تواند از آن جرم سازی کند. لذا رسانه‌های معتبر (بی‌بی‌سی، صدای آمریکا ) با آگاهی از این مسأله هیچگاه از واژه تجزیه‌طلب استفاده نمی‌کنند.

تجزیه‌طلبی: واژه‌ای جهت تداوم استبداد و حبس یک ملت

اصطلاح تجزیه‌طلبی واژه‌ای ایرانی ساخته (فقط درزبان فارسی) برای اهریمن سازی و مجرمانه نمودن حقی است که در همه جا، حتی در ازدواج موجوداست. ازدواج قراردادی است که دو طرف داوطلبانه در آن وارد شده‌اند و طبق مفهوم قرارداد هر طرف با رعایت شروط انقضای قرارداد، دارای حق خروج می‌باشند.
اشغال کوردستان نه تنها ازدواج نیست بلکه از ازدواج اجباری هم زورمندانه و جنایت‌مندانه‌تر می‌باشد. دوام این شکل رابطه مطلقا قانونی نیست چه بین‌المللی و چه عرفی.

در الحاق و اشغال کوردستان به ایران، موضوع قرارداد صدق نمی‌کند زیراکه الحاق داوطلبانه نبوده است، لذا ابطال این رابطه واجب‌تر، قانونی و بسیار اخلاقی‌تر می‌باشد.
در هر قراردادی که حتی با رضایت انجام شده باشد، حق خروج موجود است، در اشغال سرزمینی کوردستان حتی رضایت و پرسشی از مالکان انجام نشده‌ است، در هر دادرسی و دادگاه قانونی صددرصد حق در طرف اشغال شده قرار میگیرد.

دستگاه ایرانی‌ با مغلطه و دست‌کاری در واژگان، و سواستفاده از انحصار در حوزه زبان فارسی، عمدا از مفهوم حقوقی، استقلال‌طلبی، تفسیری معوج و ناخودآگاهی مجرم در رسانه می‌سازند در حالی که جداخواهی و استقلال‌طلبی یک مفهوم و درخواست حقوقی است.

در زبان انگلیسی جدایی خواه (sepratist) اما واژه‌ای معادل تجزیه‌طلبی موجود نیست، اگر بخواهیم کلمه‌ای معادل آن بیاییم پارسیست (parsist) یا دیس‌انتگرنیست (disintegrationist) بتوان استفاده کرد، جالب است معنی کلمه پارس (parse) در انگلیسی همان تجزیه به معنی ازهم‌پاشیدن است.
آنچه در اینجا مغالطه و عمدا پالوده به بازی کلمات می‌شود آنست که عمدا با تغییر کلمه جدایی‌طلبی به تجزیه‌طلبی، اصطلاحی مجرمانه میشود که در زبان‌های دیگر و در حوزه دانش سیاست و حقوق، بدون جرم است، به عبارتی جداخواهی عینا مانند مفاهیم “اعاده دادرسی” یا اصطلاح “ایفای حق” یا “بررسی دادخواهی” یک مفهوم حقوقی است و بس.

استفاده مؤسسات رسانه‌ای،  سياسی، دانشگاهی ایران از کلمه خودساخته تجزیه‌طلبی برای ارعاب و مجرم نمایاندن طرف مقابل و ترساندن و امتناع از احقاق و درخواست حق قانونی خود است و القای این که تو حق درخواست چنین حقی را نداری، همانند آنکه یک زن ترسانده شود و عمدا در جهل نگه‌داشته شود که تو حق طلاق نداری، تا تقاضای طلاق نکند.

شارلاتانیسم تمامیت ارضی

مفهوم دیگری که ایران از انحصار رسانه‌ای بر زبان فارسی سواستفاده نموده و بواسطه شارلاتانیسم مفهوم دیگری جدا از مفهوم حقوقی حقیقی‌ آن ترسيم کرده‌اند، تمامیت ارضی می‌باشد.
مفهوم تمامیت ارضی ( territorial integrity ) فقط مابین دو دولت یا دو کشور معنی پیدا می‌کند که می‌بایست حقوق مالکیت فی‌مابین رعایت شود، به عبارتی دو خانه همسایه هم، حق تعرض به حریم یکدیگر را ندارند، آنها نباید از حصار و با دیوار فی‌مابین گذر کنند.
اما در رابطه سرزمین مردمی که واحدی سیاسی دیگری آن سرزمین را  به جبر و زور مصادره و اشغال نموده است چنین مفهومی در ساحت حقوق وجود ندارد، تمامیت ارضی مابین دو کشور مانند رابطه ازدواج است که فقط میان دو انسان بالغ قابل تعریف میشود، ولی اگر در یک ساختمان یک شخص کارمند و دیگری نامه‌رسان باشد، قرارداد ازدواج بی‌معنی است، سرزمین کوردستان توسط رژیم سیاسی دیگری، درحالی‌که مالکان و ساکنان آن در حال زندگی در آن بوده‌اند، اشغال و تسخیر شده است، تسخیرکننده چگونه ادعای مالکیت تمامیت ارض(زمین)  تسخیرشده را می‌تواند داشته باشد.


تجاوز به نام‌های بین‌المللی
در ترجمه فارسی هرگز و هیچگاه (state) به معنای ایالت بکار برده نشده و ترجمه نشدە است، اما در زبان
فارسی دولتهای متحدە آمریکا به ایاالت متحده آمریکا ترجمه شده است. نام صحیح و درست آمریکا،
دولتهای متحده آمریکا میباشد،  آمریکا از ۵۰ کشور، هرکدام، با قانون اساسی مجزا، سه قوه مجزای حکومتداری (مجريه،  مقننه و قضائیه ) و حتی قدرت دفاعی مختص به خود می‌باشد. نام حقوقی و صحیح آمریکا، دولت‌های متحده آمریکا میباشد، نه ایالات متحده آمریکا.
اگر از مصطلح فارسی کشور آمریکا به انگلیسی برگردانده شود آنگاه باید معادل درست حقوقی ترجمه ایالات متحده آمریکا، (united federated of America)  باشد که مطلقا درست نیست. رژیم ایرانی آنقدر از واگذاری هرگونه حق سیاسی به ملتهای استعمارزده و مستعمرات واهمه دارد که
نام حقوقی و رسمی عمده‌ترین کشور را در زبان فارسی عمدا دستکاری نموده است که به اذهان مردمان جغرافیای ایران خطور نکند که کشوری می‌تواند چندین دولت مستقل در داخل خود داشته باشد.


تجاوز به نام کشور پادشاهی عربی سعودی
در متون و اسناد رسمی جهانی و بین المللی آنچه در ادبیات ایران و فارسی مصطلحی که به نام عربستان سعودی رایج است ، وجود ندارد ، این نام فقط در ایران استفاده میشود. نام صحیح و حقوقی آن پادشاهی عربی سعودی (به عربی: المملکة العربیة السعودیة یا Kingdom of Saudi Arabia) می‌باشد. در ایران تعمدا به عربستان یا عربستان سعودی ترجمه و رواج یافته است.
هدف از این تغییر نام واسم جغرافیای متعلق به عربها،محو و نابودی مفهوم کلمەی عربستان (Arabistan) و به تبع کل سرزمین (خوزستان فعلی) در تمام معنای وجودی آن بوده است.
درواقع تاریخا و در زمان قاجار سرزمین خوزستان فعلی،  عربستان (Arabistan) نامیده میشد و شیخ خزعل حاکم و رئیس دولت عربستان (خوزستان کنونی) بود. دولت الحواز دارای نظام قضائیه و عدلیه خود بوده است و در سال۱۳۰۱ش/۱۹۲۲م دست کم دارای ادارات ومؤسساتی در ظرفیت کشورکویت بود، کویتی که چهل سال بعد کشور شد.


در پایان باید یادآورشد، منشأ این تثبیت مفاهیم، در انحصار در تعریف مفاهیم در مؤسسات توسط قوم حاکم است، و پیش از اینترنت چون رقیبی برای دم و دستگاه دولتی و روایت انحصاری قوم حاکم نبود لذا تمامی این مفاهیم حقوقی و علوم‌ انسانی در ذهن و ادبيات جغرافیای ایران، معوج، جعلی و نادرست جا افتاده است.

پانوشت

جهت تشریح و تحلیل استعماری موارد فوق به کتاب کوکلنیالیسم مراجعه فرمائید.