در این گزارش، حقیقتی تلخ اما حیاتی را آشکار می‌سازد: دفترچه «مرحله اضطرار» پروژه شکوفایی ایران، علیرغم ظاهری آراسته، استفاده از واژگان مدرن و ادعاهای دموکراتیک، از منظر ساختاری و محتوایی، نقشه‌ای برای تأسیس یک دموکراسی پایدار و فراگیر نیست. بلکه برعکس، این سند را می‌توان دستورالعملی خطرناک برای استقرار یک الیگارشی جدید و متمرکز حول محور شخص آقای رضا پهلوی دانست که پتانسیل بالایی برای بازتولید استبداد در قالبی تکنوکراتیک دارد.